Šventežeris – miasto na terenie powiatu łoździejskiego, 8 km na wschód od Łoździej. Jezioro Šventežeris jest dostępne od północy. Znajduje się tu kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny (wybudowany w 1882 roku), urząd pocztowy, szkoła, muzeum historii lokalnej i biblioteka (założona w 1945 roku).
W 1511 roku teren dzisiejszego Šventežeris został podarowany przez Zygmunta Starego J. Radziwiłłowi, który założył tu folwark Seiriyai, później nazwany Šventežeris. Radziwiłłowie władali Šventežeris do 1783 roku. W 1598 roku powstał kościół ewangelicko-reformowany (w 1663 roku przeszedł w ręce katolików, w 1746 roku zbudowano nowy, który spłonął w 1863 roku), a w pobliżu przez pewien czas w XVII wieku działała szkoła. W 1645 roku wzmiankowano parafię, dwór i miasto Šventežeris.
Miasto ucierpiało podczas wojny północnej w latach 1655–1660. Pod koniec XVIII wieku Šventežeris zaczął podupadać. W 1880 roku założono szkołę podstawową. W latach 1941–1949 deportowano 63 mieszkańców Šventežeris. W latach 1945–1946 w tym rejonie działali partyzanci z oddziałów Seinās i Šarūnas z okręgu Dainava. Podczas okupacji sowieckiej Šventežeris stanowił centrum regionu i centralną osadę kołchozową.
Informacje ze strony Powszechnej Encyklopedii Litewskiej
Opinie